Roma'nın semtleri burada genel haritalar ve levha levha planlar olarak gösterilir; tarihî rioni'den dış quartieri'ye kadar.
Roma'nın eski merkezi, ortaçağ kökenli tarihî semtler olan rioni'ye bölünmüştür. Ortaçağda on üç tane vardı ve çoğunlukla Tiber'in kıvrımına sıkışmışlardı; Papa V. Sixtus 1586'da Borgo'yu on dördüncü olarak ekledi. 1744'te XIV. Benedictus sistemin yeniden düzenlenmesini sağladı ve ev cephelerine sabitlenen mermer levhalar her rione'nin sınırlarını belirledi; bunların çoğu bugün hâlâ sokaklarda görülebilir.
Sistem yirminci yüzyılda genişledi. 1921'e gelindiğinde rioni sayısı yirmi ikiye çıkmıştı ve en son Prati oluşturuldu; bu nedenle XV'ten itibaren sonraki rioni, asıl çekirdeğin ötesindeki alanları kapsar. Bunların çevresinde, genel haritada 1'den 35'e numaralanmış toplam otuz beş quartiere uzanır; bunlar şehrin tarihî merkezin ötesindeki büyümesini anlatır.
Burada toplanan planlar arasında İtalyanca iki genel harita, 1776 ve 1777 tarihli Latince açıklamalı birkaç gravür levha ve numaralı sokaklarla işaretlenmiş uzun bir renkli levha serisi bulunur. Her levha tek bir rione veya quartiere'yi ele alır; bu da bir sokağı semti içinde bulmayı ve komşu bölgelerin nasıl birleştiğini görmeyi kolaylaştırır.
